Featured

emotions in poetry…

Hi…

Welcome to my blog which is all about emotions in poetry…my emotions in my poetry…

I have attempted to put my emotions in Hindi…Urdu…Marathi…

There are different kinds of poetry from short and sweet charolis to poems…kavitas and gazals…

Enjoy them all…

Dr Namrata Kulkarni

Advertisements

समईच्या शुभ्र कळ्या… Samayichya Shubhra Kalya…

समईच्या त्या शुभ्र कळ्या,
लवलवती पानात उमलूनी,
दव सांडीले अभ्रका परी,
हलकेच सर गेली शिंपडूनी।

NK
18/06/18

ह्या बाबाचं मन…

ह्या बाबाचं मन…

सगळ्या बाबांना समर्पित🙏🙏🙏

हळूच साद आली कानावर, अहो बाबा होणार तुम्ही पण,
मोहरून गेलो ऐकून जेंव्हा घातली निसर्गानं गवसण।

पोटचं पिल्लू जन्माला आलेलं दिसत होतं हो मला पण,
ह्या बाबाचं गहिवरलेलं मन, कळत होतं का कुणाला पण ?

इवल्याश्या बोटांनी माझं बोट गच्च धरलेला तो क्षण,
सोसल्या जरी नाहीत कळा, झालं होतं माझं पण बाळंतपण

दुरूनच बघता बघता सरून ही गेलं त्याच बालपण,
झुरत होतो खेळण्यापरी, रिक्तच राहिलं खरं माझं आंगण।

शाळा-कॉलेज च्या फी फेडण्याची चणचण,
राब राब राबलो हे दिसलं नाही का कुणाला पण ?

सोप्पं केलं गणित, केमिस्ट्री, फिजीक्स, बाओलॉजि पण,
थकलो होतो तरी सांगितलं होतं का कुणाला पण ?

केल्या सहली, साजरे केले होते सगळेच वार अन सण,
विसरुनी गेले त्या बाबाला दिसले नाहीत हृदयाचे व्रण !

ही रमली मुलांच्यात, मुलांचीच काळजी करायची क्षणोंक्षण,
माझे होताहेत हाल बहाल हे कळलं का नाही तिला पण ?

लेक नांदली सासरी, मुलगा संसारात सुखी अन सून पण,
ह्या बाबाचं मन मात्र राहिलं एकटच, जणू शेताचं कुंपण !

झिजल्या चपला, थकलो आता फिरून गावभर वणवण,
बाबाच्या जीवाला लागला घोर, कुठे गेलेत रे सर्वजण ?

नाही कोणी मदतीला, जाणवते रे थोडीशी आज कणकण,
ह्या बाबाचं मन, अजून का नाही कळत कुणाला पण ?

आसुसलयं तुमच्या ओलाव्याला आता रखरखीत म्हातारपण,
मुलं वसली बाहेरगावी, सोडून गेली रे, ती म्हातारी पण।

आयुष्याच्या उतरणीला येते रे सगळ्यांची आठवण,
पापण्यांनी आसवं पुसत, स्मृतींचे उतू गेलंय आधण।

आता लटकलोय तसबीरीत, घातलाय चंदनाचा हार पण,
पिंडाला कावळा न शिवता, करत राहिला तो भ्रमण…
करत राहिला तो भ्रमण…
ह्या बाबाचं मन, कधीच कळलं नाही रे कुणाला पण…
कधीच नाही कळलं कुणाला पण…!!!

NK
११/०६/१८

The Path Less Trodden…

This is a beautiful poem in Marathi by my good friend Dr Charuta Gaiki…Which I have attempted to translate in English…

The path less trodden…

O death ! Come just once for me, as you come for others with much ease,
Wandering through weary bodies, come like the meandering enchanting breeze…

The rippling water shimering in the luminescent moon beam,
Come like the unimaginably imaginable exquisite dream…

Take me from the realm of existence to nothingness,
As the sky embraces the earth in the arms of the horizon’s infiniteness…

Leaving behind all the baggage and walking along the footprints of time,
Along the unknown, unseen path fading over the mountains we’ll climb...

NK

हसरतें…Hasratein…

हसरतें…

दाना थे, गो लोग कहें नादान हमें,
कोई तो शक़्स कहे इन्सान हमें

गोया बेचने ईमान खड़े बाज़ारों में,
कहते अहल ए जहाँ बेईमान हमें

कभी भिगोना कैफ़ की बारीश में,
काँटों का ना यूँ बनाना निशान हमें

उलझनों में फंसी है जिंदगी इतनी,
तू गर मेहरबान, जीना आसान हमें

अर्ज इतना, बन जाओ निगहबान,
कर दो बस इतना तुम एहसान हमें

ऐ साकिया,तू तो मगर पहचान हमें,
बस इतनी हसरत है के तू जान हमें

डॉ नम्रता कुलकर्णी
बेंगलुरु
३०/०५/१७

Painting by Ilayaraja is only for depicting the emotions of the poem, no copyright violation intended.

दुआ…रमज़ान मुबारक़…Dua…Ramazan Mubarak…

दुआ…

माहताब छुपा बैठा है सितारों के काफिलों में,
याँ नमाज़ी चले रखने रोजे ख़ुदा की महफिलों में

इबादत से मांगते है दुआ सलामती की ऐ मौला,
कुबूल कर दे उन्हें रमज़ानी माह ओ सालों में

चाँद उतरा फलक से, चाँदनी की आराइश लिए,
हो रही इफ्तार की तैयारी
दुआओं से क़बीलों में

गुलों ने गुलफ़ाम, सितारों ने सलाम भेजा है जनाब,
मुबारक़ बात देते इस रमज़ान हम सबको पैग़ामों में

बरसे आलम में बरकत ओ रहमत की बरसातें,
पैहम चले खुशियों का सिलसिला सब के दिलों में

माफ कर मेरी खता, बख्श दे थोड़ी सी अता,
ज़ुस्तजू इक बूँद के तिश्नगी की इन बादलों में

आलम तरसे चाँद के दीदार को आसमानों में,
हमको होश कहाँ है, खो गए जो तेरे ख़यालों में

तेरे दीदार पर ख़त्म होंगे रोज़े लब ए बे सवालों में,
मनायेंगे ईद उल फितर न उलझा तू अब बवालों में

NK
६/६/१८

Results of examination…

It’s post examination time, result after result is getting declared…Some passing with flying colours…Some not so…

From a child’s perspective…The path unknown…

Dear mother…

I tried my best and you know the rest…
Though got a little less than you wanted in my test…

Its always a game of gamble, a win or loss…
Don’t make me feel like my life’s a waste…

Differing capabilities, differing results…
Everyone has a role to play in life’s contest…

A door closes and another one opens,
I was meant to walk through this one in a jest…

Knowing your warm embrace awaits my return…
Gonna walk the path unknown at your behest…

Dear Mother, I know I fear the path now I take…
Be there for me when I return as a guest…

Your loving child…

NK

04/06/18

शब्दांचे चांदणे…Shabdanche Chandane…

शब्दांचे चांदणे…

शब्दांच्या चांदण्यात मी मज हरपून बसले ग,
सखे,त्या पुनवेच्या चंद्रा संगे एकटीच जगले ग।

गुंफीत शब्दांच्या माळा हे भाव व्यक्त केले,
चांदणे शिंपडूनी , मनाचिया बागेत फिरले ग।

ही चांद चकोर, ती पौर्णिमेची लख्ख भोर,
एखादी रात अमावसेची, ना चांदणे ना कोर ग।

चांदणी शब्दांना माळीत, भावनांना गुंफले ग,
शब्दावाचून मनातल्या घोर अंधारात हरवले ग।

एकटी वाट बघते, रात आली चांदणं घेऊनी,
कवेत निजवूनी, मिठीत घेऊनी शब्दांना बिलगले ग।

परते रात पुनवेची, शरदाचे चांदणे पांघरोनी,
ह्या शब्दांना गवसूनी माझी मी निशब्द झाले ग।

NK
22/10/17